Dag 5 van de Sahara

Dag 5: Laâyoune naar Boujdour

193. 6 kilometer in 10 uur en 7 minuten

Gemiddelde snelheid 19 km per uur

Totale klim 142 meter

 

Vanuit Laâyoune gaan de kilometers erg snel. Ik heb mijn teller nooit meer op de afstand staan maar op de tijd en als ik dan kijk zijn er soms al 60 kilometer langs me heen gegaan. De woestijn en zijn zandheuvels vlak na Laâyoune is door zijn natheid surrealistisch van kleur, net een schilderij.

We hebben we vier checkpoints, twee ervan bij het verlaten van de stad en het binnenkomen van El Marsa, een havengebied, een ommuurd woongebied waar ik het nog nooit zo vuil heb gezien! Wanneer ik een klein meisje aan de hand van haar moeder zie lopen bedenk ik ‘hoe anders ziet haar toekomst er uit dan een goede man vinden en haar leven door brengen in dit smerige dorp?’ Terwijl haar moeder misschien denkt ‘waarom moet zo’n vrouw dit land niet het hare rond fietsen?’ Steve en ik kopen hier groenten omdat we hopen te kunnen kamperen in de woestijn. Steve zoekt verder steevast een fles Sprite of Schweppes citron en ik besluit ook eens een gekoelde drank te kopen. Het wordt karnemelk en zelden smaakte dit me zo weldadig.

De route is bezaaid met vlinders, ze fladderen om me heen en wanneer we langs poelen water komen hoor ik kikkers. Ik denk dat regen voor dit extra leven heeft gezorgd. Ook zie ik geregeld een egel op de weg, platgereden, maar er zijn dus ook egels in de woestijn. De grond naast ons is zacht, okerkleurig en heel modderig. Verder ziend is het onbegrensd, onomheind, niet bepaald door menselijk gedrag. De grootsheid van de natuur, de ruimte en de stilte zijn overweldigend en dit is de reden dat ik fietsen op een goede teerweg in de woestijn, in de Sahara, geweldig vind. Ik wist het wel. Mijn zus Charlotte had me eens gevraagd ‘lijkt het je niet saai om te fietsen waar niets is?’ en ik wist dat ik dit niet saai zou vinden maar juist prachtig. De menselijke nietsheid is ultiem. Het ontbreken van zichtbaar toegeëigende grond en er toch goed kunnen reizen is een rijk gevoel.

Het dorp Lemsid dat tussen Laâyoune en Boujdour ligt is enkel een tankstation en ervan uitgaande dat we hier niet kunnen overnachten fietsen we verder, maar niet na een pot thee gedronken te hebben. Een Mercedes stopt, een vrouw stapt uit, ze draagt een dikke synthetische nep bont poncho over haar pyjama, waarover ze een meterlange wikkeldoek heeft gedrapeerd. Dit is een soort van sari of soort chador die de vrouwen over hun kleding wikkelen. En de vrouwenkleding blijkt vaak een pyjama te zijn, inclusief beertjesdessin. Ik bekijk haar met interesse, ze heeft het vast koud. Steve zegt dat ik niet zo moet kijken, dus wanneer er een man in zijn indrukwekkend blauwe, wijde Saharatuniek uit een andere Mercedes stapt, bekijk ik hem nóg aandachtiger. Ik kijk graag naar de lokale bevolking zonder ze aan te staren of uitdagend te beloeren.

We hebben nu al 110 kilometer gefietst en hebben nu dan nog eens 78 kilometer voor de boeg. Geen optimistisch vooruitzicht omdat het al na 5 uur is! Ook ontdek ik al gauw dat we weer gevolgd worden door een grijze auto die alsmaar achter ons blijft en heel langzaam rijdt. We besluiten te keren, even in tegenwind te fietsen en hem aan te spreken. Hij lijkt niet meteen te weten hoe met deze situatie om te gaan maar bekent al gauw politie te zijn en laat een politie badge zien, eentje die je overal kan kopen. We vinden het oké en fietsen verder met hem achter ons.

De Sahara is niet totaal zonder woningen; kleine hutjes, tenten of opgestapelde stenen vormen woningen en deze zijn meestal gesitueerd tegen een omheining van een zendmast. De vissers hebben zo ook hun eigen tenten of hutjes. Ik vraag me telkens af wat voor soort man het is, eentje die de rust en stilte van de Sahara ook zo aangenaam vindt, eentje die geen vrouw in zijn leven nodig vindt, eentje die een soort herder is. Alleen en tevreden is.

Dan, wanneer het later wordt, zakt ook de zon waarmee we minder licht toegeschenen krijgen en terwijl dit alles minder wordt, stijgt de sfeer. Als compensatie voor de vele kilometers geeft de lucht een wolkenpatroon weg waarvoor ik niet anders kan dan stoppen en verliefd zuchtend naar staren. De wolken maken kleine schaapjes trippelend op gelijke afstand van elkaar, degraderend aan kleuren, een spektakel aan dramatiek. De volgauto krijgt er vast genoeg van om twee fietsers te volgen, ik echter krijg instant energie van fietsen in de avond. Ik prijs de Marokkaanse overheid; we mogen dan wel niet kamperen in de Sahara, we zijn wel in de mogelijkheid te kunnen fietsen in het donker en terwijl de oranje zon weerspiegeld wordt in de poelen water om me heen, valt dauw op mijn stuur en spiegeltje, kikkers roepen en mijn banden maken een heerlijk knisperend geluid wanneer de Gnawa muziek van Ganga Fusion niet speelt. Hun lied Moussaoui heeft zoveel kracht en sfeer dat de hele setting ongelofelijk sprookjesachtig wordt, zelfs wanneer Steve klaagt dat ik zo langzaam fiets.

Onze fietslichtjes en hoofdlampjes bespelen de weg, we passeren vier controle posten, waar de politie agenten bezorgd zijn en ons vragen of we in staat zijn om Boujdour te halen in het donker. Ze bieden aan dat we ons kamp opslaan achter hun post, vragen of we nog genoeg eten en drinken hebben. We vertellen dat we veilig zijn omdat we een volgauto achter ons hebben en het nog maar 40 kilometer is. Steve stelt voor om hier te slapen maar ik peddel liever voort dan nu nog mijn tent op te moeten zetten.

Wanneer we dan 15 kilometer voor Boujdour zijn, doen de lichtjes van de stad me denken aan de lichtzee van Las Vegas, en er aankomen duurt opeens ontzettend lang. Bij binnenkomst moet ik glimlachen, hoewel ik erg moe ben en de ontsteking tussen mijn benen pijn doet, maar wat anders kan ik dan glimlachen wanneer de stad een binnenkomstboog heeft met grote kitsch pauwen. Tan Tan had steigerende paarden bij binnenkomst en een ander dorp had vissen en kamelen in hun welkomstboog verwerkt.

19 responses to “Dag 5 van de Sahara

  1. arid desert lands exploding with color…clouds floating like a full-grown cotton fields…what a surreal, serene and tranquil moment to be in!

    the beauty of human mind is that, it is transcendental and can travel beyond physical limits. While the shepherds and the fishermen apparently having lonely existence in desert, their minds certainly connect to the loved and dear ones living in different space-time…

    Like

  2. hallo Cin,
    ik vind, te traag ben je zeker niet als je ziet het aantal kilometers dat je per dag aflegd! jij gaat ook dieper in op de dingen rondom jou, hebt meer aandacht voor alles en kan genieten en dat vraagt meer tijd natuurlijk;
    Een hele prestatie, proficiat, dat doet je zo gauw niemand na! Ik wou dat ik erbij was!
    Liefs, dikke zoen, Monique

    Like

    • Hoi Rita, ne rien, graag post ik foto’s want verhalen zonder afbeeldingen doen het bij vele niet goed : )

      De ontsteking gaat alleen weg als ik niet fiets. Dus nu is ‘ie helemaal weg want ik fiets even niet. Rust in St. Louis te Senegal!

      En weer alleen…. dat is echt even bijomen van teveel samen zijn. Hoe prettig dat soms ook was. Omschakelen en mijn eigen ritme weer hebben : )

      Hoe gaat het met je Rita?

      Like

    • This reply is on another post but is not working so I send it here:
      Hi Gora,

      You can say those things soooo beautifully! Thank you : )
      Were there cotton field where you were born?

      I imagine the lonely shepard and fisherman love what is around them, and connect to it in a decent mode.

      Where the lonley city dweller (can I say that?) can connect to loved ones on a level unseen but deeply felt inside…

      Like

  3. In Morocco, you had Eid-al-Fitr (after one month of fasting)….this time it is Eid-al-Adha (sacrificing animals). I am not sure if you would like the idea of animal being sacrificed in a mass scale, however, it is part of ago old rituals….this year, Eid-al-Adha is on Friday (26 Oct)…

    cotton is one of the crops harvested in my region but in a limited scale. Also, you can find good silk (organic) fabric from moth. We have two kinds of cotton: one harvested in the field, small plants that usually dies once the cotton is mature…second one is called ‘shimul cotton’ and it is basically a big tree with big red flowers. In the spring, when red Shimul flowers are blooming, it gives a surreal ambiance…i am sure Van Gogh would have painted full bloom Shimul tree if he had travelled to south-asia…

    I am not an urban city dweller per se (have you seen the lake pictures that I emailed you!)…

    well! mind can travel beyond physical limits and that’s the beauty of the human mind…so a shepherd, a fisherman or a cyclist may appear a ‘loner’, but his/her mind is soaked with feelings for loved and dear ones….

    Like

    • Ah, that make sense, the tout in the street said to me: ‘how long more you will stay, we have party in two days’, I replied that I don’t like party’s, hahaha : ) But he mean it’s Eid then. Aha, that explains also the many many goats in the streets. Big, big male goats.

      I do mind the hurting of anumals in public. Although I could always watch it with interest, and maybe I can still. I don’t know, we will see in two days… after all, the animals have been threated well in their life, it is only this day that they will brutally be killed. So maybe I do not mind too much. But I will not eat them : )

      A loner may be so stable and so loving in all what is around that it takes some time to get back to that position after being with a second person differently lonesome so long. That’s why I am here, getting stable, back to balance. A week or so in St. Louis.

      Time to respond, time to update, time to rest, sleep and eat and drink tea tea tea tea tea tea tea. While I drink coffee now ; )

      Bought a thin blue headscarf and can wrap it like the Africans do, since my hair grow longer and longer now. Write you back soon by e-mail, okay!

      Like

  4. the shapes of the desert sand dunes resamble with the back rest of a circular chairs specially egg chairs…dont’t you think!

    Like

I'm curious to your view, leave a reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s